سلام بچهها!
اگر اخبار دنیای تکنولوژی رو دنبال کرده باشید، احتمالاً کلمه Agentic AI یا «هوش مصنوعی عاملمحور» به گوشتون خورده. شاید بگید: «این هم یه کلمه جدید برای همون چتGPT هست دیگه!» اما قضیه اصلاً این نیست.
ما داریم از تغییر فاز بزرگ صحبت میکنیم. در Agentic AI به مدل هدف میدیم تا خودش برنامهریزی کنه، از ابزارها استفاده کنه و کار رو انجام بده.
تفاوت Chatbot و AI Agent چیه؟
در حالت Chatbot، شما لاگها و جزئیات رو آماده میکنید، به مدل میدید و بعد خودتون تغییرات رو اعمال میکنید. اما در حالت Agentic، شما فقط میگید «این ارور رو فیکس کن». عامل خودش میره سراغ لاگها، بررسی میکنه، تستها رو میزنه و در نهایت گزارش میده که چه چیزی درست شده.
این سیستم چطور کار میکنه؟
معمولاً Agentic از چند بخش اصلی تشکیل شده:
- مغز سیستم (LLM) برای استدلال و تصمیمگیری
- حافظه (Memory) برای اینکه مراحل قبلی را فراموش نکند
- ابزارها (Tools) مثل سرچ، دسترسی به دیتابیس یا اجرای کد
آینده کجاست؟
شرکتهای بزرگ روی Agentهایی کار میکنن که کارهای چندمرحلهای رو در طول زمان انجام میدن؛ مثل اینکه یک اپ را بنویسند، تستها رو بسازند و روی سرور دپلوی کنن.
— منابع:
- وبلاگ رسمی OpenAI درباره مدلهای عاملمحور
- مقالات تحقیقاتی MIT روی AI Agents
- مستندات LangChain برای ساخت سیستمهای Agentic